Praktika ekonomike e investitorëve strategjikë iu shitet shqiptarëve si motor zhvillimi. Në realitet, ajo ka shërbyer si mekanizëm për transferimin e pasurisë publike drejt interesave private, pa prodhuar mirëqenie për familjet shqiptare dhe pa ndikuar në rritjen e ekonomisë produktive.
Buxheti i vitit 2026 parashikon rritje të lartë të shpenzimeve publike dhe një rol më të zgjeruar të shtetit në ekonomi, i nxitur nga PPP-të dhe investimet publike, por ngre pikëpyetje serioze mbi qëndrueshmërinë fiskale, produktivitetin dhe ndikimin në sektorin privat.
Kampi famëkeq i Spaçit renditet si një nga simbolet e fundit të tmerreve të regjimit komunist. Midis historisë së tij të egër dhe polemikave të sotme, vendi qëndron si një kujtesë e vlerës së përhershme së lirisë.
Strategjia parashtron një Amerikë që fokusohet ngushtësisht në interesin e saj kombëtar, duke u distancuar nga roli tradicional i paqeruajtësit global dhe nga misioni për të promovuar vlera liberal-demokratike në botë.
Në fushatën e 11 Majit, partitë politike u shndërruan në fabrika premtimesh. Të majtë e të djathtë e përdorën ekonominë si skenë propagande, duke shpikur shifra dhe ndjenja. Njëra fliste për varfëri të skajshme, tjetra për bollëk që s’e sheh njeri. Dhe mes këtyre dy ekstremeve, qytetari i zakonshëm humbi, jo për mungesë parash, por për mungesë të së vërtetës.
Shqipëria shënon rritje të lehtë në indeksin e lirisë ekonomike të Fondacionit Heritage, por mbetet nën mesataren evropiane dhe përballet me sfida serioze në sundimin e ligjit, korrupsionin dhe të drejtën e pronës.
Raporti më i fundit i ‘Oxfam’ evidenton se 10 miliarderët më të pasur të SHBA-ve kanë rritur pasurinë e tyre me 698 miliardë dollarë gjatë vitit të kaluar – tregues i rritjes së pabarazisë ekonomike në ekonominë më të madhe të botës.
Sa herë e kemi dëgjuar togfjalëshin “Hapësirë rehatie”? Sa herë kemi tentuar të bëjmë një ndryshim por kemi pasur frikë? Për Heraklitin jeta nuk është një poezi e qetë, por një lumë që rrjedh mes shkëmbinjsh, që përplas dhe shuan, që merr dhe jep, por që kurrë nuk ndalon. Dhe njeriu, nëse e kupton këtë, bëhet pjesë e një harmonie më të madhe se vetvetja i një harmonie që s’është paqe, por drejtësi; që s’është pushim, por ritëm; që s’është rregull i vendosur njëherë e mirë, por urtësi që e gjen rrugën në mes të ndryshimit me ndihmën e ‘Logos’-it.
Gjuha jonë po e humb pak nga pak pastërtinë dhe tiparin e vet. Jo nga dhuna e urdhri, por nga zakoni i përditshëm dhe nxitja shoqërore. Fjalë të huaja, sidomos ato angleze, po zënë ngadalë vendin e fjalëve tona në të folur, në të shkruar e në jetën e përditshme. Kështu, rreziku i sotëm ndaj gjuhës nuk vjen nga ndikimi i huaj, por nga mospërfillja jonë.
UNESCO ka lançuar muzeun e parë virtual në botë të objekteve kulturore të vjedhura, një platformë digjitale që mbledh mbi 240 artefakte nga 46 vende. I prezantuar gjatë konferencës MONDIACULT 2025, muzeu shfrytëzon teknologji si modelimi 3D dhe realiteti virtual për të dokumentuar objekte që janë larguar nga vendlindja e tyre përmes trafikimit të paligjshëm.
